België slaat alarm over de snelle groei van illegaal online gokken.
Uit recente marktdata van de Belgian Association of Gaming Operators (BAGO) blijkt dat inmiddels meer dan twee derde van het online gokverkeer op de meest bezochte Belgische goksites terechtkomt bij aanbieders zonder vergunning.
Volgens de brancheorganisatie komt daarmee precies de spelersbescherming onder druk te staan waarop het Belgische kansspelbeleid is gebouwd.
Die ontwikkeling voedt ook het politieke debat, waarin recent voorstellen zijn gedaan om het speelgedrag verder te beperken, zoals het nachtverbod op goksites dat door minister Rob Beenders werd bepleit.
Kanalisatie steeds moeilijker houdbaar
Het Belgische kansspelstelsel leunt op het principe van kanalisatie: spelers begeleiden naar een vergund aanbod, zodat toezicht, limieten en hulpmechanismen effectief blijven functioneren.
Zodra spelers uitwijken naar niet-vergunde platforms, valt die bescherming weg.
Juist die verschuiving blijkt hardnekkig. Jongvolwassenen zijn daarbij extra kwetsbaar: ongeveer 65% van de mannelijke gokkers tussen 18 en 21 jaar speelt inmiddels bij illegale aanbieders.
Deze platforms hanteren geen Belgische leeftijdscontrole en lokken nieuwe spelers met agressieve bonussen, ondanks pogingen van de overheid om illegale goksites actiever aan te pakken.
Ook het uitsluitingssysteem verliest grip. Bijna 47% van de mensen die zijn opgenomen in EPIS, het Belgische register voor zelfuitsluiting, blijft gokken via illegale sites. Daarmee wordt een kerninstrument van het gereguleerde stelsel feitelijk omzeild.
Forse economische schade
De gevolgen zijn niet alleen sociaal. Ongeveer 23% van alle gokuitgaven in België belandt bij illegale aanbieders.
Deze partijen betalen geen kansspelbelasting en dragen niet bij aan preventie of hulpverlening.
Het probleem beperkt zich niet tot België. In de Europese Unie wordt jaarlijks naar schatting €10 tot €12 miljard aan bruto spelresultaat gerealiseerd door niet-vergunde operators.
Ook Nederland laat dit zien. Meerdere onderzoeken tonen aan dat het aandeel van illegaal aanbod groeit naarmate regelgeving wordt aangescherpt.
Voor sommige spelers wordt een online casino zonder cruks daardoor aantrekkelijker dan het vergunde aanbod.
Lage drempels trekken spelers weg
Onderzoek wijst op terugkerende factoren achter de groei van het illegale circuit.
Niet-vergunde sites kennen weinig frictie: geen stortingslimieten, geen draagkracht toetsen, snelle uitbetalingen en vaak ruime keuze aan crypto en alternatieve betaalmethoden.
Blokkades hebben beperkt effect, omdat deze platforms snel opduiken onder nieuwe domeinnamen.
BAGO zet in op zorgplicht en technologie
Tegenover de zwarte markt benadrukt BAGO dat vergunde aanbieders verder gaan dan de minimale wettelijke eisen.
In een vernieuwd Duty of Care Charter beschrijft de organisatie hoe technologie wordt ingezet om risicovol speelgedrag vroegtijdig te signaleren.
Aanbieders monitoren onder meer plotselinge stijgingen in inzet en langdurige speelsessies, vooral op ongebruikelijke tijdstippen.
Deze signalen worden opgevolgd door speciaal getrainde medewerkers die persoonlijk contact opnemen met spelers.
Volgens BAGO is juist deze combinatie van data-analyse en menselijk ingrijpen cruciaal voor effectieve bescherming.
Drie prioriteiten voor beleid
Om het Belgische model overeind te houden, formuleert BAGO drie speerpunten:
- Sterkere handhaving: ruimere bevoegdheden om illegale sites te blokkeren en betalingsstromen af te snijden.
- Evidence-based regelgeving: nieuwe maatregelen toetsen op hun effect op kanalisatie, zodat spelers niet verder richting het illegale circuit worden geduwd.
- Consistente regels: duidelijke en uniforme voorschriften voor alle marktpartijen om verwarring bij consumenten te voorkomen.
Volgens BAGO is kanalisatie geen abstract beleidsdoel, maar een voorwaarde voor spelersbescherming.
Zolang spelers binnen het vergunde aanbod blijven, zijn toezicht en zorg mogelijk.
Zodra zij verdwijnen naar het illegale circuit, raakt die bescherming uit zicht.
Dat spanningsveld bepaalt de komende tijd het debat over de toekomst van het Belgische kansspelbeleid.