Preview | Resident Evil 9: Requiem

Preview | Resident Evil 9: Requiem – Capcom is wat betreft de Resident Evil-franchise niet te stoppen. Met Resident Evil remakes zoals deel 2, 3 en 4 en de laatste telg in de franchise met deel 8, is de kwaliteit beter dan ooit. In het laatste deel werd de saga van Ethan Winters ook afgesloten en werd er vrij baan gemaakt voor een nieuwe protagonist. Grace Ashcroft staat in de spotlights van het negende deel genaamd Resident Evil 9: Requiem. Wij hebben de game een half uur lang kunnen proeven op de gamescom en zullen je hieronder vertellen waarom je dit avontuur niet mag missen.

We gaan weer terug!

Even een stap terug: wie is Grace Ashcroft? Zij is een FBI-analist die op pad wordt gestuurd om het mysterieuze overlijden van haar moeder te onderzoeken in het Wrenwood Hotel. Haar moeder, Alyssa Ashcroft, doet misschien niet bij iedereen meteen een belletje rinkelen, maar zij is geen onbekende binnen de Resident Evil-franchise. Alyssa was namelijk een speelbaar personage in Resident Evil Outbreak en werd zelfs genoemd in enkele notities in Resident Evil 8: Village. Daaruit bleek dat zij destijds wist te ontsnappen uit Raccoon City, maar inmiddels is duidelijk geworden dat zij alsnog om het leven is gekomen. Grace wordt nu dus op pad gestuurd om te achterhalen wat er precies is gebeurd.

De demo begon op een grimmige en onbekende plek. Het voelde als een vreemde omgeving, maar wel een die direct herkenbaar is als setting binnen de wereld van Resident Evil. Grace was ondersteboven vastgebonden op een chirurgische stoel, terwijl bloed bij haar werd afgetapt. Met een slim plan wist ze zich te bevrijden, waarmee de demo écht van start ging en we de controle over Grace kregen. Je kunt ook op elk moment schakelen tussen first- en third person, maar wij speelden de demo grotendeels in first-person. Dit omdat de game het meest ‘kloppend’ aanvoelde in dat perspectief.

Angstaanjagend als vanouds

De plek deed denken aan een oud, verlaten ziekenhuis of in elk geval een ruimte waar ooit patiënten verzorgd werden. Er was veel medische apparatuur en gereedschap te vinden, grotendeels verouderd en roestig. De sfeer, ter beeldvorming, had veel weg van de eerste Outlast, wat zich afspeelde in een gesticht. Met Grace gingen we op onderzoek uit en in het donkere gebouw probeerden we een uitweg te vinden. De spanning begon al snel op te bouwen: veel lampen waren stuk, waardoor we regelmatig in het duister stonden. Deuren zaten op slot en al gauw kregen we de eerste hint dat de ‘fuse box’ voorzien moest worden van een nieuwe stop. Uiteraard zou dit de lift weer kunnen activeren, een moment dat meteen flashbacks opriep naar het beruchte huislevel uit Resident Evil 8: Village.

Dus, daar gingen we weer. Op zoek naar de stop, bibberend van angst en hoopvol elk lichtknopje omdraaiend in de hoop een meer verlichte omgeving te creëren. Tijdens het onderzoeken van de plek waar we ons bevonden, kwamen we langs een receptie, een groot standbeeld van een marmeren paard en een patiëntenkamer met een aangrenzende voorraadruimte. In die laatste vonden we de stop, al hadden we natuurlijk eerst een schroevendraaier nodig. Het typische kastje-naar-de-muur gestuurd worden terwijl je een omvangrijke puzzel oplost, is pure Resident Evil en was in dit geval spannend en sfeervol uitgewerkt.

Want je kunt al raden wat er op ons pad kwam: een vies, groot en angstaanjagend gedrocht. De manier waarop dit werd gepresenteerd was ronduit geweldig. Tijdens onze zoektocht naar de benodigde onderdelen kwamen we in een donkere kamer terecht. Toen we een deur openden, viel er plotseling een lijk op ons, wat zorgde voor een flinke schrikreactie bij zowel Grace als onszelf. Maar daar bleef het niet bij. Binnen enkele seconden diende zich nog iets aan dat zich met het moment bemoeide: een enorm monster met uitpuilende ogen, verrotte tanden en een onverzadigbare eetlust. Het hoofd van het lijk was in elk geval snel verdwenen en Grace zat op de eerste rij om alles mee te maken. Het monster had erg veel weg van Lisa Trevor uit het eerste deel: de houding, de geboeide voeten met kettingen en zelfs het geschreeuw en gekreun kwam akelig dicht in de beurt van de arme meid.

Daar gaan we dan!

En daar hadden we dus het grote probleem: een kapotte lift zonder stroom en een gigantisch monster dat ons op de hielen zat. Het kat-en-muisspel was begonnen, met een uiterst gestreste Grace. Resident Evil 9: Requiem gaf hier een voortreffelijk voorproefje van zijn spanning en sfeer. Met het monster regelmatig vlak achter ons, hebben we niet altijd de juiste ontsnappingsroute kunnen nemen. Zo belandden we in de patiëntenkamer, waar het monster opvallend genoeg niet naar binnen wilde. De kamer was fel verlicht, iets waar het wezen blijkbaar niet tegen kon. Een geval van geluk bij een ongeluk. Met die kennis werd verlichting onze beste vriend. Maar natuurlijk, op het slechtst denkbare moment, sloeg de bliksem in en wist een donderslag precies de overgebleven lampen uit te schakelen.

Dapper als we zijn, vonden we de schroevendraaier en wisten we de stop te bemachtigen. Maar via een groot gat in het plafond wist het monster ons alsnog op te sporen. Binnen de krappe gangen en benauwde ruimtes konden we maar net ontsnappen. Het beest creëerde zelfs nieuwe shortcuts in het level, waardoor de dreiging constant voelbaar bleef. Met de stop konden we uiteindelijk de lift activeren, maar zelfs toen wist het ‘misschien-is-het-Lisa’-achtige beest ons te pakken. Het einde van de demo deed ons sterk denken aan de Spaanse horrorfilm [Rec] en we kunnen met zekerheid zeggen dat het ons de stuipen op het lijf joeg.

Voorlopige conclusie

Resident Evil 9: Requiem is precies wat je ervan mag verwachten. Het belooft opnieuw een beklemmende Resident Evil ervaring te worden, gecombineerd met moderne gameplay. Dat klinkt ons in ieder geval als muziek in de oren. Grace is een overtuigende protagonist en we zijn vooral benieuwd hoe haar verhaal zich zal gaan ontwikkelen. De spanning zit er absoluut goed in en het klassieke puzzelen terwijl een monster je op de hielen zit, voelt nog altijd effectief en vertrouwd aan. Nu is het wachten tot 27 februari 2026 om te ontdekken hoe het verder afloopt met Grace. Maar één ding is zeker: Capcom heeft opnieuw goud in handen.