Review | Assassin’s Creed: Shadows

Review | Assassin’s Creed: Shadows – Ubisoft verkeert in roerige tijden: interne instabiliteit, studiosluitingen en geruchten over een nieuwe bedrijfsstructuur om de belangrijkste IP’s van het bedrijf onder te brengen en mogelijk toegankelijk te maken voor andere partijen. Te midden van dit rumoer en na meerdere keren te zijn uitgesteld, wordt de release van Assassin’s Creed: Shadows een cruciaal moment voor de uitgever. De nieuwste game in de franchise brengt spelers naar een lang verlangde setting: Japan. De verwachtingen zijn hooggespannen, zowel bij Ubisoft als bij fans wereldwijd. De enige vraag die nu nog rest, is of Assassin’s Creed: Shadows de rijzende zon tegemoet zal gaan of een lot wacht dat verhuld is in de schaduw van zijn voorgangers.

De Unificatie van Japan

Het verhaal van Assassin’s Creed: Shadows speelt zich af tijdens de Sengoku-periode, waarin Oda Nobunaga en zijn opvolger Toyotomi Hideyoshi—al dan niet met geweld—het eens zo gefragmenteerde Japan bij elkaar brachten en de macht centraliseerden. Tegen de achtergrond van deze boeiende periode richt het verhaal van Shadows zich op twee personages: Fuyibayashi Naoe, een shinobi afkomstig uit Iga, en de uit Afrika afkomstige samoerai Yasuke. Twee individuen met aanvankelijk tegengestelde belangen, maar wier lot uiteindelijk met elkaar verweven raakt door een gezamenlijk doel. Namelijk Japan ontdoen van een geheime organisatie genaamd de Shinbakufu.

De game neemt de tijd voor de introductie van Yasuke en Naoe, waardoor je vanaf het begin al een goed idee krijgt van wie ze zijn. De personages worden daarna nog verder uitgediept wanneer je middels speelbare flashbacks in het verleden van de twee duikt. Dat is meteen een van de punten waarop Shadows zichzelf verbetert ten opzichte van recentere Assassin’s Creed-games. Er wordt tijd besteed aan het uitbouwen van de persoonlijkheden van de twee personages en de onderlinge relatie, waardoor je echt een gevoel krijgt voor Naoe en Yasuke. De liefde en aandacht voor de hoofdpersonages is helaas echter niet bestemd voor veel van de zijpersonages die je tijdens je avontuur tegenkomt.

Het algehele narratief is opgedeeld in kleine verhaalarcs waarin één of meerdere zijpersonages van belang zijn. Deze worden tijdens zo’n ‘arc’, die vaak bestaat uit een vier- of vijftal interessante missies, geïntroduceerd en uitgediept, waarna ze niet meer echt een actieve rol spelen in het verhaal. Er is echter een uitzondering voor ‘Allies’. Dit zijn personages die je ook weleens tegenkomt tijdens eerdergenoemde secties, maar die je daarna ook nog uitnodigt in je basis, waar je nadien meer over hen te weten kunt komen. Het verhaal is interessant, maar daar staat wel tegenover dat het soms niet vlot genoeg verloopt door de grote open wereld, waardoor de focus soms ietwat verloren gaat, zelfs als je van missie naar missie gaat zonder afgeleid te worden.

De toekomst van Assassin’s Creed

Met Assassin’s Creed: Shadows introduceert Ubisoft ook een gloednieuw platform voor alles rondom Assassin’s Creed: de Animus Hub. Wanneer je Shadows (en toekomstige Assassin’s Creed-spellen) opstart, begin je in de Animus Hub, een soort opstartscherm waarin je kunt kiezen om een van de Assassin’s Creed-spellen vanaf Origins op te starten. Daarnaast zal het ook gebruikt worden als verzamelplaats voor de Modern Day-verhaallijn. Deze verhaallijn is nog steeds onderdeel van Shadows, maar de cut-scènes zijn naderhand beschikbaar om te bekijken vanuit de Hub. Daarnaast is er ook iets genaamd ‘Legacies’, wat in principe een (vooralsnog gratis) Battle Pass is waarmee je in-game items (zoals wapens), Helix Credits (de microtransactievaluta) en tekstuele Modern Day-content kunt vrijspelen. De Animus Hub stelt momenteel nog niet veel voor, maar hopelijk maakt Ubisoft gebruik van deze kans om wat meer aandacht te geven aan de Modern Day-verhaallijn.

Kies je speelstijl

Een van de meest interessante aspecten van Shadows vanuit een gameplay technisch standpunt is natuurlijk de mogelijkheid om met twee verschillende personages te spelen. Dit was eerder al mogelijk in Assassin’s Creed, maar toen was het vooral een visuele keuze. Ditmaal spelen de twee personages daadwerkelijk compleet verschillend van elkaar. Naoe is een lichtvoetige ninja die geruisloos rondsluipt om vijanden te verrassen met haar hidden blade of ninja-tools en gemakkelijk overal op kan klimmen met behulp van haar grappling hook. Ze heeft echter ook haar zwakke kanten: zo kan ze niet veel klappen incasseren. Yasuke daarentegen speelt als een onverwoestbare tank. Hij kan deuren omver rammen en maakt met zijn brute kracht razendsnel korte metten met zijn vijanden. Daarentegen kan Yasuke minder goed klimmen, waardoor je eerst op zoek moet naar lagere daken, en beweegt hij over het algemeen wat zwaarder.

Daar houden de verschillen nog niet op. Zo hebben beide personages andere wapens tot hun beschikking, zoals de teppo voor Yasuke en de kusarigama voor Naoe, en zijn er bepaalde missies die je alleen als een van de twee kunt spelen. Wees niet getreurd als je een voorkeur ontwikkelt voor een van de twee; de meeste content is met beide personages te spelen, en vaak genoeg wordt er aan het begin of eind van een missie gevraagd met welk personage je verder wilt. Ook kun je dit op de meeste momenten zelf heel snel in het menu doen. Het is wel duidelijk dat de personages wezenlijk van elkaar verschillen, en alhoewel de meeste spelers waarschijnlijk een voorkeur ontwikkelen voor een van de twee, helpt het toch om de variatie in de gameplay ervaring erin te houden.

Nieuw en oud

Assassin’s Creed: Shadows kent een nieuw ‘schaduwsysteem’. Je kunt verschillende lichtbronnen uitzetten om jezelf te verhullen in de schaduwen zodat de vijanden je niet kunnen zien. Bovenin in het scherm zie je dankzij een meter hoe zichtbaar je bent voor vijanden. Midden op straat in het daglicht zal de meter volledig gevuld zijn, maar in de nacht met alle lichten uit zal de meter leeg zijn, waarbij je een icoon van een gesloten oog ziet. Op dat moment weet je dat je gemakkelijk heel dichtbij een vijand kan komen, zelfs als ze richting jou kijken. Daarnaast is er een objectives menu wat een evolutie is van het systeem in voorgaande games waar je je Order of the Ancients-targets kon zien. Nu is het een overzicht van verschillende ‘schaduw-organisaties’ waaronder de eerdergenoemde Shinbakufu, en een overzicht van verschillende quests en tot welke personages en regio’s deze quests behoren.

Je hebt nu ook toegang tot een basis waar je je eigen kleine nederzetting kan uitbouwen met bijvoorbeeld een dojo, stal, smid en meer. Je kan met de resources die je verzamelt op je avontuur nieuwe gebouwen bouwen en verbeteren. Dit resulteert in upgrades zoals het kunnen oproepen van meer bondgenoten om je te helpen tijdens gevechten, wapens van hogere levels en het kunnen gebruiken van meer scouts. Scouts kun je gebruiken om in een radius op de map het doel van je missie gemakkelijker te kunnen vinden. Je kan scouts ook gebruiken om materiaal dat je hebt gemarkeerd in nederzettingen op te halen.

Er is een grotere variatie aan vijanden. Er zitten zelfs vijanden tussen die, wanneer ze alert zijn, je sluipaanval gemakkelijk kunnen pareren totdat je bepaalde vaardigheden vrijspeelt. Het vrijspelen van vaardigheden is vergelijkbaar met eerdere games: je krijgt punten voor het voltooien van bepaalde locaties en missies. Verder zal er nog veel meer bekend worden. Zo word je nog steeds sterker door levels omhoog te gaan en betere uitrusting aan te trekken. De combat is voorzien van nieuwe animaties en voelt over het algemeen iets vloeiender aan, maar is niettemin nog steeds hetzelfde. Er zijn, zoals verwacht, wel weer wat nieuwe activiteiten in de wereld, zoals bidden bij Japanse Shinto-heiligdommen en het uitvoeren van handgebaren tijdens meditatie, maar over het algemeen is de gameplayloop hetzelfde als voorheen en kun je dus wel wat repetitie verwachten. Vond je de gameplay van Origins, Odyssey, Valhalla of Mirage niks? Verwacht dan niet dat dat ditmaal anders zal zijn.

Pracht en praal

We hebben het spel zowel op pc (via GeForce Now) als op de reguliere PlayStation 5 kunnen ervaren. De pc-versie streamde als een zonnetje naar ons systeem, en we konden het spel met bijna alle instellingen op max (behalve RTX) spelen met een 4K-resolutie en 70-90fps. De game speelde soepel en zag er geweldig uit. Bij de initiële start-up en bij het wisselen van personage was er soms nog wel een laadscherm van enkele seconden. De PS5 kan daar natuurlijk niet tegen opboksen. Alles ziet er nog steeds goed uit, maar de laadschermen duren iets langer en het verschil in detaillering, vooral bij de hoofdpersonages en omgevingen, was merkbaar. Hoewel het spel in de performance-modus vaak de 60fps wist vast te houden, waren er momenten waarop de framerate een duik nam en lagged het zelfs steevast wanneer je je in de thuisbasis van Naoe en Yasuke bevindt.

Laat duidelijk zijn dat, ongeacht op welk platform je speelt, Assassin’s Creed: Shadows de mooiste Assassin’s Creed-game tot nu toe is met de minste bugs. De pittoreske dorpen en steden van Japan in de 16e eeuw zien er prachtig uit, om nog maar te zwijgen over de natuur en de verschillende shrines. Hoe deze locaties eruitzien, verandert ook constant dankzij een seizoensysteem, waardoor je na een bepaalde tijd een ander getij hebt. Zo heb je eigenlijk vier varianten van de wereld. Het veranderen van seizoenen heeft ook enige impact op de gameplay. Zo resetten alle vijanden die je hebt vermoord, keren de schatten die je hebt geloot terug, en heb je alle gebruikte scouts weer tot je beschikking.

Kies voor minder keuze

Er zijn een aantal opties in de game-instellingen om je Assassin’s Creed: Shadows-ervaring af te stemmen op je wensen. Je kunt nu bijvoorbeeld kiezen om ‘Canon Mode’ aan te zetten. Dit verwijdert de mogelijkheid om dialoogopties te kiezen. In plaats daarvan wordt er automatisch een keuze gemaakt op basis van wat de ontwikkelaars hebben aangewezen als ‘de waarheid’. Ook is er de ‘Immersion Mode’. Met deze modus zorg je ervoor dat alle personages hun daadwerkelijke taal spreken. Dit is veelal Japans, maar er zijn ook Portugese personages die dan dus Portugees spreken. Dit is een aanrader, niet alleen voor een meeslependere ervaring, maar ook omdat de Engelse voice-acting van Assassin’s Creed, net zoals voorgaande jaren, nog steeds grotendeels ondermaats is.

De soundtrack van de game bestaat uit muziek veelal gespeeld door klassieke Japanse instrumenten, maar tijdens wat intensere momenten zoals vechtscènes worden er ook wel eens wat beats doorheen gemixt. Het inzetten van de eerste beats kwam als verrassing, maar het belichaamt eigenlijk wel de muzikale identiteit die Assassin’s Creed heeft ontwikkeld over de jaren heen. Het werkt door het gelimiteerde gebruik niet heel invasief over de in het algemeen serene sfeer die de soundtrack met zich meebrengt, wanneer je te paard of te voet door de prachtige wereld reist.

Gespeeld op: PlayStation 5 en pc.
Ook beschikbaar op: Xbox Series X|S.