Review | Death Stranding 2: On the Beach (PC) – Vorig jaar zomer beoordeelden we Death Stranding 2: On the Beach op de PlayStation 5 en kwamen we tot de conclusie dat Hideo Kojima er opnieuw in was geslaagd om van een pakjesbezorgsimulator een onweerstaanbare ervaring te maken. Negen maanden later arriveert Sams Australische odyssee op pc, voorzien van een reeks technische verbeteringen en een handvol nieuwe toevoegingen. De port is het werk van Nixxes Software, dat inmiddels een ijzersterke reputatie heeft opgebouwd met PlayStation-naar-pc conversies. De vraag is niet zozeer of het een goede port is, maar eerder: hoe ver tilt de pc-versie een toch al schitterende game?
Een korte terugblik
Voor wie onze eerdere review gemist heeft: Death Stranding 2 pikt de draad op enkele maanden na het eerste deel. Sam Porter Bridges leidt een rustig bestaan met zijn adoptiedochter Lou, tot Fragile hem rekruteert voor een ambitieuze missie. Het Chiral Network moet worden uitgebreid naar Mexico en uiteindelijk Australië, een continent dat onder Kojima’s handen is verworden tot een uitgestrekt, onvoorspelbaar en meedogenloos landschap vol zandstormen, bosbranden, aardbevingen en natuurlijk de welbekende cronopioggia.
Het verhaal is intiemer dan zijn voorganger, meer gericht op Sam als persoon en vader, en weet in het laatste kwart verrassend hard binnen te komen. De gameplay is nog steeds die unieke mix van bezorglogistiek, creatieve probleemoplossing en asynchroon samenspel met onzichtbare medespelers die we inmiddels kennen en liefhebben.
Wie de PlayStation 5 versie heeft gespeeld, weet wat hem te wachten staat. Wie dat niet heeft gedaan, verwijzen we graag naar onze uitgebreide review van vorig jaar. In deze bespreking richten we ons voornamelijk op wat de pc-versie anders en beter doet.
De Decima Engine op stoom
Laten we er geen doekjes om winden: Death Stranding 2 op pc is de mooiste versie van een toch al adembenemende game. De Decima Engine, die ook het fundament vormt onder de Horizon-serie, bewijst hier opnieuw dat het een van de best geoptimaliseerde motoren in de industrie is. Op een systeem met een RTX 4070 en Ryzen 5 7600 draait de game op Ultra-instellingen in 1440p stabiel boven de 60 frames per seconde, zonder upscaling. Schakel DLSS in en je schiet met gemak richting de 100 fps of hoger, afhankelijk van de omgeving.
Wat direct opvalt ten opzichte van de consoleversie is de dichtheid van de vegetatie in de vroegere junglegebieden en de verbeterde zichtafstand. Vanaf een hoog punt naar beneden kijken over een landschap dat je zelf hebt voorzien van wegen en monorailverbindingen voelde op de PlayStation 5 al indrukwekkend, maar op pc is het werkelijk spectaculair. De toevoeging van ray traced reflecties en ambient occlusion voegt een extra laag diepte toe aan oppervlakken en belichting. Het is geen nacht-en-dagverschil, maar wie beide versies naast elkaar legt, merkt het onmiddellijk in de manier waarop licht zich gedraagt op natte oppervlakken en in interieurs.
Het meest indrukwekkende aan deze port is misschien wel hoe snel alles laadt. Op de PlayStation 5 waren de laadtijden al verwaarloosbaar, maar op pc met een degelijke SSD ben je letterlijk binnen een seconde in je speelstand. Het klinkt als een klein detail, maar voor een game die je uitnodigt om tussendoor even snel een bestelling af te leveren, maakt het een wereld van verschil.
Muisgevoelig terrein
De besturing met muis en toetsenbord is verrassend prettig. Het balanceren van Sam’s lading, normaal gesproken een kwestie van beide schouderknoppen ingedrukt houden, vertaalt zich naar de linker- en rechtermuisknop. Het werkt intuïtiever dan je zou verwachten en het richten van wapens en plaatsen van bouwwerken is met een muis simpelweg preciezer. Toch blijft de DualSense-controller onze voorkeur voor deze titel.
De haptische feedback die je voelt wanneer Sam over oneffen terrein struikelt of zijn lading dreigt te verliezen, voegt een fysieke dimensie toe die muis en toetsenbord niet kunnen evenaren. Wie een DualSense op pc aansluit, krijgt bovendien de volledige functionaliteit inclusief adaptieve triggers. De kersverse toevoeging van gyroscoop-aiming, die op pc vanaf dag één beschikbaar is, is een welkome bonus voor wie daar ontvankelijk voor is.
Nieuwe toevoegingen
De pc-versie lanceert met een aantal extra’s die tegelijkertijd ook via een gratis update naar de PlayStation 5 komen. De opvallendste daarvan is “To the Wilder”, een genadeloze moeilijkheidsgraad die de vijanden aanzienlijk agressiever maakt en je dwingt om elke bestelling met chirurgische precisie voor te bereiden. Eenmaal gekozen kun je niet meer terugschakelen, wat het geheel een prettig permanente spanning geeft. Voor wie het basisspel vorig jaar wat te makkelijk vond, is dit de manier om Death Stranding 2 opnieuw te ervaren.
Daarnaast is er een VR-trainingsgebied genaamd “Trapped in a Strange Realm” waarin je de spectaculairste gevechten uit het spel kunt herbeleven en nieuwe uitrusting ontgrendelt. Het is een aardige extra voor wie na het aftitelen nog niet klaar is met Sam, al voegt het inhoudelijk niet enorm veel toe. De fotomodus is uitgebreid met nieuwe opties en wie zijn PlayStation-account koppelt, ontvangt een exclusief kostuum en patches voor op de rugzak. Geen wereldschokkende toevoegingen, maar het zijn leuke extraatjes.
Een sporadische hapering
Volledig vlekkeloos is de port niet. In sommige tussenfilmpjes merkten we incidenteel een lichte stotter op, en er is een subtiel maar merkbaar “pop-in” effect wanneer je met je zaklamp door donkere gebieden beweegt. Objecten aan de rand van je lichtcirkel lijken soms net iets te abrupt te verschijnen. Het zijn schoonheidsfoutjes die de ervaring niet fundamenteel aantasten, maar in een game die verder zo gepolijst oogt, vallen ze net iets meer op dan je zou willen. De kans is groot dat Nixxes deze punten met een vroege patch verhelpt, zoals het studio vaker heeft gedaan bij eerdere ports.
Gespeeld op: pc (RTX 4070, Ryzen 5 7600, 32GB RAM).
Ook beschikbaar op: PlayStation 5.
We can talk now?