Review | Killing Floor 3

Review | Killing Floor 3 – Wat ooit begon als een coöp mod voor Unreal Tournament 2004, is uitgegroeid tot een van de meest geprezen zombie horde-shooter franchises ter wereld. Killing Floor wist zich te onderscheiden door de extreem bloederige actie, intense coöp chaos en het constante gevoel van dreiging. Voeg daar de mod-ondersteuning, bevredigende combat en het gruwelijke dismemberment-systeem aan toe en je hebt een onvergetelijke ervaring. Killing Floor 2 is ondertussen tien jaar oud en dus is het hoog tijd voor iets nieuws. Ontwikkelaar Tripwire Interactive heeft zich inmiddels gevestigd als een live-service veteraan, een titel die ze volgens veel spelers hebben verdiend. Killing Floor 2 werd over de jaren heen voorzien van consistente updates en extra content, waardoor de loyale spelersbasis tot de dag van vandaag floreert. Met Killing Floor 3 hoopt Tripwire de succesvolle formule voort te zetten, maar de reactie van het publiek op de voorgaande beta’s en de laatste stresstest was niet om over naar huis te schrijven. Hebben ze met de verzamelde feedback in korte tijd het tij weten te keren?

Struikeldraad van een verhaal

Net als in de eerdere delen, neem je het samen met maximaal vijf vrienden in Killing Floor 3 op tegen hordes aan genetisch gemanipuleerde monsters (Zeds) van Horzine Biotech. Killing Floor 3 speelt zich ruim 70 jaar na de gebeurtenissen van het voorgaande deel af en heeft daarom een semi-futuristische look en feel. De megacorporatie is nu terug, sterker en machtiger dan ooit tevoren en heeft een enorm leger aan Zeds gecreëerd, die dood en verderf zaaien. Spelers kruipen in de huid van de Nightfall-agents, een paramilitaire verzetsgroep die bestaat uit oudgedienden van de Horzine corporatie. Dit klinkt als een spannende opzet, maar in de praktijk stelt het verhaal teleur. Na de tutorial krijg je een aantal saaie missies voor je kiezen, waarin het een en ander wordt uitgelegd, maar dit ging het ene oor in en het andere oor uit. Uiteraard kun je in de in-game codex wat meer informatie vergaren over hoe en wat, maar er zijn geen verzamelobjecten, cutscènes of boeiende dialogen die het verhaal tot leven brengen. Natuurlijk is een intrigerende verhaallijn bijzaak voor een game als Killing Floor, maar toch voelt het als een gemiste kans en mist het spel hierdoor de nodige diepgang.

In Killing Floor 3 staan spelers voor een nog grotere uitdaging. Tripwire heeft de Zeds namelijk een flinke upgrade gegeven. De monsters zijn slimmer dan ooit en reageren actief op de bewegingen en het gedrag van spelers. Ze kiezen bewust voor het zwakste doelwit, bewegen tactischer door de omgeving en sommige proberen zelfs onopvallend naar je toe te sluipen. Daarnaast kunnen ze nu ook klimmen, springen en obstakels omzeilen. Dit dwingt spelers om nog dynamischer te reageren op situaties en nauwer samen te werken met hun team. Alsof dat nog niet genoeg is, zijn sommige Zeds nu ook bewapend of zwaar gemodificeerd; een enorm monster met een gigantisch mes dat recht uit zijn schedel steekt is het duidelijke bewijs dat Horzine volledig is losgeslagen. Over de vijand types hebben we dan ook weinig te klagen. Er is voldoende variatie en uitdaging, waardoor je niet meer simpelweg alles neer kan maaien, je moet daadwerkelijk nadenken over je volgende actie. Voornamelijk tijdens de baasgevechten.

Een strategisch genot

Net als in Killing Floor 2 kun je weer kiezen uit verschillende perks met ieder hun eigen rol, specialisaties en passieve bonussen (in de Killing Floor-franchise is een ‘perk’ eigenlijk een class, met bijbehorend personage en eigen skills en wapens). Op dit moment heb je de keuze uit 6 perks. Een aantal daarvan zullen kenners van de franchise meteen herkennen, zoals de Commando, Sharpshooter en Firebug. Een van de nieuwe perks is de Ninja, waarmee je met een samoerai-zwaard alles en iedereen in stukken kunt hakken. Als je met een grote party speelt kun je het beste allemaal kiezen voor een andere class, zodat je alle voordelen kunt benutten. De perks hebben allemaal hun eigen elementvoorkeur en alle Zeds hebben een sterkte tegen- of zwakte voor bepaalde elementen, hierdoor word je aangespoord om goed na te denken over bepaalde wapen en upgradekeuzes. Hersenloos zombies schieten is in deze titel duidelijk niet the way to go.

Man wat was het genieten tijdens onze eerste match. Killing Floor staat voor velen bekend om zijn bloederige dismemberment-systeem, genaamd M.E.A.T. In Killing Floor 3 komt dit systeem uiteraard terug, maar dan beter dan ooit. Tripwire heeft M.E.A.T. een hoognodige upgrade gegeven, waardoor de ledematen en ingewanden je op een nog realistischere manier om de oren vliegen en elke treffer rauw en genadeloos aanvoelt. Dit alles wordt versterkt door een breed en variërend arsenaal aan wapens dat zwaar, krachtig en verwoestend aanvoelt. Het ruime assortiment aan vuurwapens, mêlee wapens, gadgets en skills kan flink geüpgraded worden door je perks en skills te levelen en in-game materialen te verzamelen waarmee je attachments kunt craften. Met het progressiesysteem lijkt het wel goed te zitten, de game geeft spelers genoeg redenen om te blijven spelen. Met elk level, elke skill-upgrade en aanpassing aan je wapen word je merkbaar sterker en kun je je wapens en perk steeds verder optimaliseren naar je eigen speelstijl.

Deze upgrades van wapens en skills zul je zeker nodig hebben wanneer je afwijkt van de ‘Normal’ moeilijkheidsgraad en deze verhoogt naar ‘Hard’ of zelfs ‘Hell On Earth’. Waar de ‘Hard’ moeilijkheidsgraad al best uitdagend kan zijn met de nodige upgrades en een hoger level karakter, is ‘Hell On Earth’ duidelijk bedoeld voor de doorgewinterde Killing Floor veteraan en niet aan te raden als je net begint aan de game. Samenwerken en tactisch omgaan met je verdiende in-game valuta, waarmee je andere wapens of equipment koopt en je kogelvoorraad weer aanvult, wordt op deze hogere moeilijkheidsgraden steeds belangrijker nu er minder geld te verdienen valt en je dus sneller door je voorraden heen raakt. Het neerzetten van een medic-bag, zodat je medespelers hun voorraad aan syringes kunnen aanvullen of het neergooien van een ammo-bag in het midden van de wave is een voorbeeld van tactische keuzes die van steeds groter belang zullen zijn.

Early access, is that you?

Killing Floor 3 heeft een prima aanbod aan goed doordachte, strategische maps waarin je gebruik kunt maken van de omgeving om korte metten te maken met de hordes. Naast explosieve tonnen en bassins vol giftige vloeistoffen, zijn alle maps voorzien van ziplines, turrets, shortcuts en armor-supplies die je kunt ontgrendelen met de multitool gadget. Ook deze elementen zorgen voor de dynamische ervaring die de gameplay zo interessant en strategisch maken. Tripwire heeft op iedere map met de angstaanjagende sfeer en slimme indeling de spijker op de kop geslagen; een moment van rust zul je alleen vinden tijdens de wisseling van rondes. Gesproken over design, hebben we helaas net een andere smaak als het aankomt op wapens. Een groot gedeelte van de wapens ziet er wat generiek uit en had een wat gewaagder design mogen hebben. Daarnaast ziet de UI er gedateerd uit en is deze op sommige momenten zelfs onhandig te noemen. Denk aan UI-elementen die in de weg zitten of bepaalde kleurkeuzes, waardoor het niet altijd duidelijk is waarop je aan het klikken bent.

Hoewel Killing Floor 3 qua gameplay goed presteert, hadden we het passender gevonden als de titel onder de ‘early access’ noemer was uitgebracht. De game heeft een prima aanbod aan maps, wapens en progressiemogelijkheden, maar schiet echt tekort in content. De titel bevat op dit moment alleen een 5-wave modus en drie verschillende bazen. Killing Floor 2 heeft over de jaren heen een stevig pakket aan variërende content ontvangen, waarvan we graag meer terug hadden gezien in Killing Floor 3. Het lijkt erop dat Tripwire hoog inzet op de live-service gedachte, waardoor de early adopters van de titel het moeten doen met een nu half baked game. Je ziet dit tegenwoordig steeds vaker en het is wat ons betreft een teleurstellende ontwikkeling binnen de industrie.

Een andere ontwikkeling waar we niet over te spreken zijn is de nieuwe vorm van Battle Passes. Ook Killing Floor 3 bevat een zogenoemd ’tier based battle-pass systeem’, waarvoor je tokens moet verdienen om een aantal – overigens extreem saaie – reskins en calling cards te ontgrendelen, waar je eerst een handjevol tokens moet uitgeven voordat je naar de volgende pagina kan. Mocht je er niet voor kiezen om de premium ‘Supply Pass’ te kopen, dan kun je er wat ons betreft net zo goed niet naar omkijken, aangezien alle items die enigszins het verzamelen waard zijn verstopt zitten achter de Premium Pass. Hier kan je als speler wel je tokens aan uitgeven, terwijl je de content niet kunt gebruiken… een wat vreemde situatie.

De muziek maakt een hoop goed

Killing Floor 3 is gebouwd in Unreal Engine 5 en oogt over het algemeen prima, maar weet qua grafische kwaliteit niet helemaal te overtuigen. Ondanks de technologische mogelijkheden van de engine, zijn veel textures van lagere kwaliteit, wat afbreuk doet aan de grafische ervaring. Wij speelden de game op zowel de PlayStation 5 als PlayStation 5 Pro, maar merkten weinig verschil in grafische kwaliteit ondanks het ‘PS5 Pro Enhanced’ label. Er zijn daarnaast geen verschillende grafische modi beschikbaar. Op het gebied van performance is er ook genoeg ruimte voor verbetering. We hadden met regelmaat last van framedrops, voornamelijk met een volle party. Op de PlayStation 5 mikt de game op een target van 60fps met een resolutie van 1080p, waar de console dit doel vaak niet lijkt te behalen of vast te houden. De PlayStation 5 Pro doet het iets beter met een streven van 60fps op 1440p en wist het tempo over het algemeen goed vast te houden. Grote bugs of crashes bleven gelukkig uit, naast de enkele keer dat ons wapen plots onzichtbaar werd of er niet meer ingezoomd kon worden.

Aan de muziek zal het in ieder geval niet liggen. De keiharde rock- en metaltunes waarvan je kunt genieten in het hoofdmenu en tijdens het afknallen van Zeds pompen het adrenalineniveau flink omhoog. Op sommige momenten was de muziek zelfs té goed waardoor we onszelf onoverwinnelijk voelden en helemaal opgingen in de chaos, wat ons uiteindelijk het hoofd heeft gekost. De soundtrack tilt de game echt naar een hoger niveau en weet de brute sfeer perfect over te brengen. Iets waar Killing Floor overigens altijd al in wist te slagen.

Gespeeld op: PlayStation 5 en PlayStation 5 Pro.
Ook beschikbaar op: Xbox Series X|S en pc