Preview | Forza Horizon 6

Het is bijna vijf jaar geleden dat Forza Horizon 5 ons losliet op Mexico. Sindsdien is Japan veruit de meest gevraagde bestemming geweest voor het volgende deel. Playground Games heeft de tijd genomen, en na een uitgebreide hands-on sessie durven we het te zeggen: het wachten was het meer dan waard.

Een ansichtkaart waar je doorheen scheurt

Laten we eerlijk zijn: de verwachtingen voor een Forza Horizon in Japan liggen astronomisch hoog. De Japanse autocultuur, de iconische bergwegen, de neonverlichte straten van Tokyo — het is een droom voor iedere racefanaat. En Playground Games weet dat. De studio heeft dan ook geen halve maatregelen genomen.

De map van Forza Horizon 6 is de grootste en meest gevarieerde uit de geschiedenis van de serie. Binnen enkele minuten rijd je van de drukke snelwegen van Tokyo naar landelijke weggetjes die door rijstvelden slingeren, om vervolgens een besneeuwde bergpas op te klimmen waar de bomen bedekt zijn met kersenbloesem. Het voelt organisch op een manier die eerdere delen niet altijd wisten te bereiken. Waar voorgaande maps soms aanvoelden als duidelijk afgebakende biomen naast elkaar, vloeien de gebieden in Japan op een natuurlijke manier in elkaar over.

Tokyo verdient een speciale vermelding. De stad is naar verluidt vijf keer groter dan Guanajuato uit Forza Horizon 5 en dat voel je. Brede snelwegen met meerdere lagen viaducten, smalle steegjes in het centrum, en ja, de beroemde Shibuya Crossing is er ook, zij het zonder de gebruikelijke mensenmassa. In plaats daarvan staan er barrières die voetgangers veilig op afstand houden. Logisch, want je scheurt er met 200 kilometer per uur doorheen.

Niet langer de held van het verhaal

Een opvallende verandering zit in de manier waarop het verhaal begint. Waar je in eerdere delen direct als racelegende het Horizon Festival binnenreed, ben je in Forza Horizon 6 een bescheiden autoliefhebber die eerst moet bewijzen dat hij of zij überhaupt mee mag doen. Je begint met drie relatief bescheiden auto’s: een Nissan Silvia K’s uit 1989, een Toyota Celica GT-Four uit 1994 en een GMC Jimmy uit 1970, en moet je via kwalificatieraces een weg naar het festival banen.

Het doet denken aan het wristband-systeem uit de allereerste Forza Horizon, en dat is een welkome terugkeer. In plaats van overspoeld te worden met supercars en evenementen, bouw je daadwerkelijk ergens naartoe. De progressie voelt daardoor betekenisvoller, al moeten we afwachten of dat gevoel standhoudt naarmate je meer uren in het spel steekt.

Vibe-rijden als volwaardige speelstijl

Playground Games heeft duidelijk goed naar de eigen data gekeken. Een aanzienlijke groep spelers blijkt de campagne grotendeels te negeren en gewoon rond te rijden. De studio noemt dit liefkozend ‘vibe driving’, en Forza Horizon 6 omarmt die speelstijl op een manier die we nog niet eerder hebben gezien.

Zo verdien je nu credits door simpelweg de wereld te verkennen. Nieuwe regio’s ontdekken, regionale mascottes verzamelen (schattige oversized Japanse gerechten die je kunt overrijden) en deelnemen aan time attacks die je spontaan tegenkomt in de open wereld: het levert allemaal geld op. Dat is een slimme zet, want in eerdere delen zaten deze ontdekkingsreizigers vaak krap bij kas omdat ze geen races reden.

De aftermarket auto’s zijn misschien wel de leukste toevoeging. Verspreid over de map vind je voertuigen die te koop staan met korting, vaak al voorzien van modificaties. Het spel kijkt naar je voortgang en budget en past het aanbod daarop aan. Het voelt als het scrollen door Marktplaats, maar dan met een 1973 Porsche 911 Carrera RS 2.7 die toevallig langs de weg staat.

Op de weg

Het rijden zelf voelt vertrouwd en uitstekend. De physics zijn in lijn met wat we van de serie gewend zijn, maar de auto’s klinken merkbaar beter. Waar Forza Horizon 5 soms wat modderig of blikkerig klonk, hebben de motoren in dit deel hun eigen karakter. Gas geven levert een bevredigend gebrul op, gas loslaten een welkom gezucht. Het zijn details, maar ze maken het verschil als je uren achter het stuur doorbrengt.

De weersomstandigheden spelen daar mooi op in. De preview speelde zich af in de lente, met zonnige dagen die abrupt konden omslaan in stortbuien. Je voelt het verschil in grip direct door de adaptieve triggers van de controller, en een nat wegdek op de smalle straatjes van Tokyo verandert een ontspannen ritje al snel in een glibberende chaos.

Nieuw zijn ook de zogenaamde grassroots circuits: kleine, lokale racecircuits verspreid over de kaart met een charmant amateuristisch karakter. Versleten kerbstones, rommelige pitstraten en stapels geverfde veiligheidsbanden geven ze een authentieke uitstraling. In de preview was er slechts eentje actief als time attack, maar je kon ze allemaal al verkennen en berijden.

Bekend terrein, maar beter geplaveid

Laten we niet om de hete brij heen draaien: Forza Horizon 6 is geen revolutie. Het is dezelfde formule die Playground Games sinds 2012 perfectioneert, aangevuld met slimme verbeteringen en een setting die het zware werk doet. De races in de preview (een road race, cross country sprint en trail race) voelden als typische Horizon-kost. Degelijk, vermakelijk, maar niet verrassend.

Wat wél verrast, is hoe therapeutisch het simpelweg rondrijden is. Japan als setting heeft iets betoverends. Of je nu over een kustweg cruist bij zonsondergang, door bamboebossen scheurt of je laat verrassen door een Shinkansen die stilletjes voorbijflitst terwijl je parallel aan het spoor racet; de wereld nodigt constant uit om even gas terug te nemen en om je heen te kijken. De nieuwe auto-drive functie, waarbij Anna het stuur overneemt en je via een filmische camera kunt meekijken, is daar perfect voor. Al is het ook vermakelijk als ze tegen een muur knalt.

Voorlopige indruk

Na enkele uren in deze preview-versie is het duidelijk dat Forza Horizon 6 alles in huis heeft om het beste deel uit de serie te worden. De Japanse setting is niet zomaar een nieuwe laag verf over een bekende formule, het voelt als de bestemming waar deze serie altijd al naartoe moest. De combinatie van Tokyo’s stedelijke chaos, de sereniteit van het platteland en de uitdaging van besneeuwde bergwegen zorgt voor een diversiteit die geen enkel eerder deel heeft geëvenaard.

Of de volledige game die belofte waarmaakt, moeten we nog zien. De preview liet slechts een fractie zien van de 550 auto’s die bij launch beschikbaar zijn en bevatte amper een handvol races. Maar als deze eerste indruk iets bewijst, dan is het dat Playground Games precies weet wat het doet. En dat Japan de perfecte speeltuin is om het te doen.

Gespeeld op: Xbox Series X
Verschijnt ook op: pc (PlayStation 5-versie later dit jaar)