Review | Paralives – Na zeven jaar broeden is Paralives eindelijk speelbaar, en wat er ligt is onmiskenbaar veelbelovend. De kleine Canadese studio van Alex Massé heeft met een team van vijftien man en ruim drie miljoen dollar aan Patreon-geld een life sim neergezet die op sommige punten nu al verder gaat dan wat The Sims 4 in twaalf jaar heeft weten te realiseren. Tegelijkertijd is dit early access in de meest eerlijke zin van het woord: er zitten gaten in, het kraakt en piept, en soms zakt je Parafolk gewoon door de vloer. Maar wat er staat, staat er goed.
Een prentenboek dat tot leven komt
Het eerste wat opvalt aan Paralives is de visuele stijl. Waar The Sims 4 kiest voor een kleiachtige cartoonstijl en InZOI de hyperrealistische kant opgaat, voelt Paralives als een aquarel die van het papier is gestapt. De wereld oogt als een illustratie met warme kleuren en zachte lijnen, alsof een tekenaar het hele decor met de hand heeft ingekleurd. Het resultaat is een sfeer die je het best kunt omschrijven als het visuele equivalent van een kop thee op een regenachtige zondagmiddag.
De openingsscène zet meteen de toon. In plaats van een saaie menustructuur begin je op een trein, waar de conducteur je in het Parli (de taal van de Parafolk, verdacht veel Simlish-vibes) welkom heet. In de wagons zitten de speelbare huishoudens klaar, elk met een eigen sfeer en onderlinge dynamiek die je direct kunt aflezen aan hoe ze bij elkaar zitten. Het is een slim keuzescherm dat meer vertelt over de personages dan menig tussenfilmpje.
De speelbare wereld heet Melino en is verrassend uitgebreid voor een early access-titel. Vanuit een centraal marktplein vertakken smalle straatjes zich richting een museum, winkeltjes en restaurantjes, terwijl je aan de randen van de stad uitkomt bij een strand, wandelpaden en dichtbegroeid bos. Het is geen statisch decor: bewoners lopen hun vaste routes, er worden activiteiten georganiseerd en in het weekend verschijnt er een openluchtbioscoop. Na een paar uur spelen herken je gezichten, en dat geeft Melino iets vertrouwds.
De Paramaker is een beest
Laten we er niet omheen draaien: de character creator van Paralives is ronduit indrukwekkend. De Paramaker, zoals die officieel heet, biedt een niveau van detail dat The Sims 4 op meerdere fronten in de schaduw stelt. Asymmetrische sliders, een volledig kleurenwiel voor huid, haar, ogen en kleding, een hoogteslider, gelaagde make-up en zelfs de mogelijkheid om protheses toe te voegen. Het is het soort gereedschap waar je als speler uren in kunt verdwijnen voordat je ook maar één muur hebt gebouwd.
Bijzonder is ook de vrijheid op het gebied van genderexpressie. Parafolk kunnen non-binair zijn, je kunt per personage instellen of ze zwanger kunnen worden of anderen zwanger kunnen maken, en kleding is niet aan een geslacht gebonden. Waar The Sims 4 daar jaren voor nodig had, zit het hier vanaf dag één in de base game.
De keerzijde is dat het aanbod aan kapsels en kledingstukken op dit moment nog beperkt is. Je merkt dat de studio prioriteit heeft gelegd bij de systemen erachter in plaats van de hoeveelheid content. Gelukkig worden die opties tijdens de early access-periode aangevuld, en met Steam Workshop-ondersteuning vanaf de lancering is de kans groot dat de moddingcommunity dit gat razendsnel opvult. Maar puur op voorraad is er momenteel nog niet genoeg om elke creatieve gril te bevredigen.
Bouwen zonder grenzen (bijna)
Als de Paramaker het uithangbord is, dan is de bouwmodus het kroonjuweel. Paralives werkt zonder grid, wat betekent dat je objecten vrij kunt plaatsen, draaien en opschuiven zonder dat je gebonden bent aan tegels. Gebogen muren trekken? Gewoon doen. Split-level verdiepingen? Geen probleem. Meubels verkleinen of vergroten op individuele assen? Het kan allemaal, van ramen tot tafels tot bedden. Kleuren en texturen pas je per object aan via een kleurenwiel, en zelfs de verhoudingen van decoratieve elementen op meubels kun je naar eigen smaak finetunen. Het niveau van controle is bijna absurd, maar dan op de goede manier.
Het voelt alsof de ontwikkelaars jarenlang Sims-fora hebben uitgeplozen en een verlanglijstje hebben afgewerkt. Geen cheats nodig om objecten vrij te plaatsen. Geen gedoe met mods om gebogen muren te krijgen. Het is er gewoon, recht uit de doos. Voor de bouwers onder ons is dit het deel van Paralives dat het nu al de moeite waard maakt.
Er zijn wel kanttekeningen. Ramen op gebogen muren plaatsen kan nog niet, en zwembaden ontbreken voorlopig. Die staan op de roadmap, maar als je hoopte om bij lancering meteen een ongelukkige Parafolk in het diepe te lokken en dan het trapje te verwijderen: nog even geduld. De bouwmodus is niet compleet, maar wat er is, is doordacht en prettig in gebruik.
Leven in Melino
De live mode is het gedeelte waar je de scheurtjes het duidelijkst ziet. Je Parafolk doen nog weinig uit zichzelf, wat betekent dat je ze meer aan het handje moet nemen dan je in The Sims gewend bent. Ze staren je aan als een verloren puppy als je even niet oplet, en regelmatig lopen ze dwars door elkaar heen alsof ze spoken zijn.
Daar staat tegenover dat het relatiesysteem echt uitblinkt. In plaats van eindeloos dezelfde flirt-optie te spammen tot je Parafolk verliefd is, bouwt Paralives relaties op via een metertje dat geleidelijk volloopt. Tijdens gesprekken krijg je een handvol Together Cards te zien, gebaseerd op persoonlijkheid, stemming, recente ervaringen en bestaande relatiestatus.
Die kaarten zijn geen garantie: elke optie heeft een slagingspercentage dat beïnvloed wordt door een hele waslijst aan factoren. Twee Parafolk met botsende persoonlijkheden bij elkaar krijgen is daadwerkelijk een uitdaging. Dat klinkt misschien als een drempel, maar het maakt relaties opbouwen een stuk bevredigender dan in welke life sim dan ook.
Het carrièresysteem werkt met dagelijkse keuzepunten in plaats van een rechte lijn omhoog. Elke werkdag kies je uit drie upgrades, en relaties met collega’s ontsluiten paden die je via de standaardroute nooit tegenkomt. Het is een slim systeem, al is het op dit moment nog wat mager gevuld. Verwacht ook de nodige bugs: mijn Parafolk raakte op een gegeven moment vast in een eindeloze level-up-loop en eindigde de werkdag met meer persoonlijkheidspunten dan een mens in een heel leven zou verzamelen.
De Verteller speelt mee
Een compleet nieuw element is het Storyteller-systeem. Bij het starten van je huishouden kies je een Verteller die de moeilijkheidsgraad bepaalt en tijdens het spelen dagelijks Story Cards aanbiedt. Die kaarten variëren van kleine bonussen (een tijdelijke boost op je vaardigheden) tot grotere wendingen (een nieuw levensdoel dat je plannen overhoop gooit) of onverwachte financiële meevallers. Het is alsof iemand een vleugje roguelite door je life sim heeft gegooid.
In de praktijk houdt het de dagelijkse sleur op afstand. In plaats van dezelfde routine af te draaien word je subtiel een andere kant op geduwd, en dat zorgt ervoor dat je vaker nadenkt over je keuzes dan je in dit genre gewend bent. Soms voelt het wel als nét iets te veel kaarten tegelijk: Together Cards, Story Cards, carrièrekeuzes en perkbonussen stapelen zich op, en de interface weet dat niet altijd overzichtelijk te presenteren.
Hobbelt en kraakt
Laten we eerlijk zijn: Paralives is op technisch vlak nog niet bepaald gepolijst. De camera heeft soms een eigen wil, pop-ups blijven regelmatig in beeld hangen, en Parafolk kunnen vastlopen in herhalende animaties waardoor ze niet meer functioneren. De versnelfunctie is ook niet zonder risico: als je ’s nachts doorspoelt, kunnen er meldingen binnenkomen die je mist, met vervelende gevolgen de volgende ochtend. En baby’s gedragen zich soms alsof de wetten van de fysica niet op hen van toepassing zijn, door meubels heen glijdend alsof het de normaalste zaak van de wereld is. Zulke momenten zijn tegelijkertijd hilarisch en frustrerend.
De framerate daalt merkbaar wanneer je door de open wereld van Melino trekt, vooral in drukkere gebieden. De interface voelt rommelig en soms ronduit onintuïtief, met knoppen die niet doen wat je verwacht en feedback die ontbreekt wanneer een actie mislukt. Dit zijn geen kleine ergernissen, maar het zijn wél precies het soort problemen die je verwacht van een early access-titel. De studio heeft een roadmap gepubliceerd die de komende twee jaar beslaat: eerst bugfixes en optimalisatie, vervolgens grotere updates met onder andere huisdieren, seizoenen en zwembaden. De intentie is er, nu de uitvoering nog.
Gespeeld op: PC (Steam), € 39,99 (early access)
Ook beschikbaar op: macOS.