Preview | Assassin’s Creed: Shadows

Preview | Assassin’s Creed: Shadows – In de Assassin’s Creed-franchise hebben we door de jaren heen veel schitterende locaties mogen bezoeken. Er was echter een plek die al jarenlang hoog op het verlanglijstje stond van fans, maar het kwam er nooit van, tot nu. Met Assassin’s Creed: Shadows gaan we naar het feodale Japan, waar we met twee assassins aan de slag kunnen. Hoewel de game inmiddels twee keer is uitgesteld, laat de release niet lang meer op zich wachten en wij konden een aantal uur met de game aan de slag. Dat voelde vertrouwd, maar ook hier en daar wat fris aan.

Maak je eigen keuze

In Assassin’s Creed: Shadows maken we kennis met Yasuke en Naoe, twee assassins die een eigen achtergrond hebben. Zo is Yasuke van oorsprong een slaaf uit Portugal met Afrikaanse roots die met zijn meester meereist naar Japan, maar uiteindelijk in de rol van samoerai stapt. Naoe is van origine Japanse en stapt via gebeurtenissen rondom haar familie in de rol van assassin. De twee zullen elkaar op een gegeven moment ook treffen in de game, al hebben we dat moment zelf niet kunnen ervaren. Qua verhalen is het ook nog wat onduidelijk, maar Ubisoft kennende maken ze er vast wat moois van en interessant in deze game is dat je dankzij de twee personages ook twee verschillende speelstijlen voor je kiezen krijgt.

Yasuke is een forse kerel die het vooral van de grove combat moet hebben en daarin ook zeker z’n mannetje staat. Dat zien we ook terug in de hoeveelheid health die hij heeft tegenover Naoe, die veel tenger van postuur is en het juist niet zo van de directe confrontatie moet hebben. Hoewel ze met het wapentuig overweg kan en je zeker met haar het gevecht aan kan gaan, merkten we al snel dat we met Yasuke beduidend meer kans hadden. Naoe is namelijk veel meer afgestemd op stealth en dit komt met twee belangrijke verschillen. Zo kan ze allereerst gemakkelijker bepaalde hoogtes bereiken via het klimmen, daar waar Yasuke niet bij kan.

Daarnaast beschikt ze over een grappling hook. Met die tool is het voor haar bijzonder eenvoudig om plekken te bereiken die ook via het klimmen en klauteren lastig te benaderen zijn. Dit zagen we onder andere terug bij de typische Japanse gebouwen die nogal vaak met uitstekende dakdelen te maken hebben, daar waar de effectieve muur vrij diep onder het dak staat. Dus de muur opklimmen om vanaf daar naar achteren te springen en aan de dakrand te gaan hangen is een optie die minder voorkomt. Hiermee blijft Ubisoft trouw aan de Japanse architectuur en om het klimmen en klauteren niet te veel te beperken, is zij dus uitgerust met een grappling hook, die meer dan eens zeer goed van pas kwam.

Je kunt de gehele game met de twee personages spelen, sterker nog: je kunt op elk gewenst moment wisselen. Als je aan een missie begint waarin je veel moet klimmen, is het handiger om Naoe in te schakelen. Krijg je te maken met veel vijanden, dan is Yasuke weer de betere optie. Maar ook los daarvan kun je nog altijd voor de ander kiezen. Ook eenvoudige missies zonder al te veel noodzakelijk geweld kun je met Yasuke aanvangen. Daar tegenover staat weer dat gevaarlijke gebieden vol vijanden ook voor Naoe prima zijn, want dan kan je meer met stealth te werk gaan. Kortom: je kiest wat je prettig vindt en als het misloopt of niet bevalt, kun je vlotjes tussen de twee wisselen.

Sfeervol Japan

Een andere interessante verbetering ten opzichte van de voorgaande delen is dat het weer merkbaar meer aanwezig is. Waar het in bijvoorbeeld Assassin’s Creed: Valhalla nog een vrij statische aangelegenheid was, afgestemd op het gebied (sneeuw in het noorden, zon in het zuiden), is dat in Assassin’s Creed: Shadows veel meer dynamisch. Van het ene op het andere moment kan het bijvoorbeeld gaan stormen met flinke windvlagen, waarbij je ziet dat bomen bewegen, bladeren rondvliegen en meer. Het weet net die extra touch te brengen in de ervaring, wat zorgt voor een levendigere omgeving. Nu is dit slechts een fractie van wat er mogelijk is, want met de geüpdatete engine zou het mogelijk zijn om ook andere weerseffecten toe te passen, zoals sneeuw. Dit op willekeurige locaties in plaats van vooraf bepaalde.

We hebben slechts een klein beetje van het weer kunnen ervaren, maar als Ubisoft alle beloftes waarmaakt zal dit voor een extra laag in de immersie zorgen en dat is tof. We kunnen ook opmerken dat de vormgeving van het Japan van toen op een mooie manier terugkomt in de game. Je ziet kleine dorpjes, waar de mensen hun ding doen. Je hebt grote meren, mooie bossen en natuurlijk grote steden en kastelen. Hier valt weer genoeg te beleven. Zo kan je op diverse plekken kisten looten, geheimen vinden en meer, daar waar je ook aan de slag kan met diverse randactiviteiten die je onderweg tegenkomt. Dit naast de hoofdverhaallijn, waarin je natuurlijk te maken krijgt met diverse hooggeplaatste figuren.

Assassin’s Creed zoals je het kent

We hebben de game een uur of drie kunnen spelen en Ubisoft borduurt vooral voort op de basis die ze met Assassin’s Creed: Origins hebben gelegd. Dit vormt tegenwoordig het fundament van de franchise en dat komt ook erg goed naar voren in Assassin’s Creed: Shadows. Dit betekent dat je een grote open wereld krijgt die je vrij kunt verkennen, al zijn de provincies wel opgedeeld op niveau. Dus als je net begint is het niet verstandig om naar de provincie te gaan waar het niveau hoger ligt, want dan ben je met een paar tikken dood. Gaandeweg zul je levelen, betere wapens krijgen, skills kunnen toepassen en meer, wat weer kan door te looten, missies te voltooien, enzovoort.

Aan uitkijkpunten om te synchroniseren ontbreekt het niet en er zijn genoeg dingen om te ontdekken in de wereld zelf. Hoewel we er slechts een fractie van hebben gezien, is de wereld de moeite waard om te verkennen omdat het prachtig is vormgegeven. Tegelijkertijd moeten we opmerken dat het allemaal heel erg vertrouwd en bekend aanvoelt. De game introduceert absoluut nieuwe elementen, wat voor een verfrissing zorgt en de indrukwekkende weerseffecten zorgen voor een betere immersie. Als het echt op de missies aankomt is het bekende koek: praat met die en die, voer een opdracht uit, keer terug en door. Het is het bekende stramien, en in de paar uur spelen hebben we in dat opzicht niet echt unieke dingen meegemaakt.

Hierbij dienen we wel op te merken dat de personages erg boeiend zijn en dat de voice acting ook weet te overtuigen. De verschillende verhalen die je ervaart, of dat nu losse verhaaltjes zijn of dat het te maken heeft met de rode draad: het weet je vrij snel te pakken en je bent benieuwd wat het je brengen zal. Een goed punt, want daarmee lijkt de game in staat te zijn de speler echt te grijpen en dat is natuurlijk belangrijk gezien de omvang van de titel, wat garant staat voor tientallen uren speelplezier. Dat je hierbij ook kan wisselen tussen de twee personages geeft bovendien de ruimte om een meer persoonlijke speelstijl te ontwikkelen, waarmee je het avontuur meer eigen maakt.

Druk op de knop

Tot zover zijn we positief over Assassin’s Creed: Shadows, want wat we hebben gespeeld smaakte naar meer. Toch viel wel één aspect op, waarbij we zo onze twijfels hebben. Het parkouren heeft Ubisoft door de jaren heen nagenoeg geperfectioneerd, waarbij de game zelf goed kan inschatten welke kant je op wilt. Druk op A of kruisje en je assassin gaat omhoog. In voorgaande delen werkte dit ook als je ergens vanaf wilde springen, en als je gestaag ergens vanaf wilde klimmen drukte je op B of rondje. Dit is nog steeds hetzelfde, ware het niet dat de focus nu wat meer op het wisselen tussen de knoppen ligt. Meer dan eens hebben we specifiek op B/rondje moeten drukken om van een lage rots, een krat of een hekje af te springen, daar waar A/kruisje niet reageerde. Waarom je nu specifieker bepaalde knoppen moet gebruiken is ons niet duidelijk, want het druist een beetje tegen de muscle memory in die we reeds hebben. Hierdoor voelt het net wat minder intuïtief aan en zelfs een beetje als een stap terug, maar wellicht is dat iets waar nog aan gewerkt wordt.

Voorlopige conclusie

Onze speelsessie met Assassin’s Creed: Shadows voelde erg vertrouwd en herkenbaar aan, maar de game weet vooralsnog genoeg te brengen om je weer helemaal onder te dompelen in een spannend avontuur. Japan is mooi vormgegeven, de personages zijn boeiend en de mogelijkheid tot het wisselen tussen de twee assassins is een goede toevoeging: het laat ruimte om missies nog meer op een eigen manier aan te pakken. Het parkouren voelt iets minder intuïtief dan voorheen, maar met nog een maand of twee te gaan hebben we er vertrouwen in dat dat wel goed komt. Op basis van de paar uur spelen kunnen we melden dat Assassin’s Creed: Shadows het wiel niet opnieuw zal uitvinden, maar dat het genoeg in huis heeft om in de gaten te blijven houden. De game verschijnt op 20 maart 2025 voor de PlayStation 5, Xbox Series X|S en pc.