Preview | Elden Ring: Nightreign

Preview – Elden Ring: Nightreign – FromSoftware heeft met Elden Ring nog altijd goud in handen, want na het succes van die game wist ook de Shadow of the Erdtree uitbreiding uitstekend te scoren. Met Elden Ring wist het team de wat meer lineaire ervaring van eerdere games om te zetten naar een open wereld en dat was een gedurfde, maar geslaagde zet. Voor vrijwel alle Soulsborne-games geldt echter dat ze niet ideaal zijn wanneer het aankomt op coöperatieve speelsessies. Er zitten vaak teveel beperkingen aan, waardoor je in één sessie niet hele gebieden zonder onderbreking kunt samenspelen of meerdere eindbazen achter elkaar kunt verslaan. Eén van de meest populaire mods voor Elden Ring is de Seamless Coop mod, waarmee dat wel kan, maar dat is natuurlijk geen officieel onderdeel van de game. FromSoftware weet al jaren dat er vraag is naar coöperatieve mogelijkheden en geeft daar nu gehoor aan in de vorm van Elden Ring: Nightreign.

Op expeditie in de Lands Between

Hoewel Elden Ring: Nightreign zich in hetzelfde universum als Elden Ring afspeelt, is de game verre van identiek. Waar je in Elden Ring bijvoorbeeld alle tijd hebt om elke uithoek van de Lands Between te ontdekken, zit er in Nightreign veel meer tijdsdruk achter. In Nightreign voer je namelijk een soort van expedities uit, die je zowel solo als met maximaal twee andere spelers aan kan gaan. Het concept is namelijk een mix van een roguelike en Battle Royale-elementen. Zo is er bijvoorbeeld een cirkel die steeds kleiner wordt en als je erbuiten staat, zul je schade oplopen. Verder bestaat elke sessie uit twee in-game dagen en één nacht. Het idee is dat je deze dagen en nacht overleeft. Krijg je dat voor elkaar, dan heb je de sessie succesvol doorstaan.

Op de eerste dag van elke sessie word je op een willekeurige plek op de map gedropt. Vanuit daar heb je in principe alle vrijheid om naar verschillende locaties te gaan. De map die beschikbaar was tijdens de netwerktest leek vooral op Limgrave, maar was wel degelijk door elkaar gehusseld om zo fris aan te voelen. Met mijnen met daarin actieve mijnwerkers, verwoeste kerken, een groot kasteel en ruïnes vol vijanden was er genoeg om te ontdekken, al is hier dus nu wel een tijdsdruk op van toepassing, waarover zo meer. Opvallend is wel dat waar Elden Ring een verhaallijn heeft met veel uitgebreide lore, we dat in Nightreign nog niet konden ontdekken. Dus het is even de vraag of deze game dit voortzet.

Best wat veranderingen aan de basis gameplay

De map waarop we speelden bestond voornamelijk uit bekende assets, maar dan op een andere manier gepresenteerd. Herkenbaar, maar dat gaat niet helemaal op voor de gameplay. Hoewel de basis voortbouwt op dat van Elden Ring, zijn er voor de roguelike ervaring allerlei quality-of-life aanpassingen doorgevoerd. Zo kunnen de personages oneindig sprinten buiten gevechten om en is er ook geen sprake meer van fall damage. Van hoge gebouwen rollen en springen is nu dus een optie en dat is ook nodig, want het speelveld wordt dankzij de sluitende ring steeds kleiner. Een andere verandering is dat je nu niet meer een hele build hoeft uit te denken, want je kunt direct met diverse classes aan de slag.

Mocht je de dood vinden in deze game, dan gaat dat ook wat anders dan je gewend bent. Je personage zakt in elkaar en ligt op de grond, met daarbij de mogelijkheid om te bewegen, maar kruipen gaat heel erg langzaam en een balk boven jou loopt af. Om jou terug op de been te helpen, moeten jouw teamgenoten jou raken. Dit zorgt ervoor dat de balk boven je meter gevuld wordt. Wanneer jouw teamgenoten dat succesvol doen, sta jij weer op en kan je meehelpen in het gevecht. Mocht je vaker de Near Death-status bereiken, dan zal je zien dat de meter steeds groter wordt en dus vereist het meer inspanning om je te redden. Mochten andere spelers niet op tijd bij je zijn en je sterft, dan wordt er een level afgetrokken van je huidige level en zul je alle verzamelde Runes verliezen.

Deze Runes – de munteenheid – kun je gelukkig net als in Elden Ring wel weer terugvinden. Je verdient Runes door vijanden te verslaan en je kan deze inzetten om je level te verhogen. Dit is belangrijk, want jouw level heeft invloed op welke zeldzaamheid wapens je wel en niet kan gebruiken. Het verliezen van leven – permanent doodgaan – is dus niet handig. Verder kan je na succesvolle expedities Relics verdienen. Dit zijn passieve bonussen die of voor alle Nightfares gebruikt kunnen worden of enkel voor specifieke personages. Dit maakt de volgende expedities dan weer ietsje makkelijker en geeft nog een extra reden om te blijven spelen, omdat lang niet alle Relics even goed zijn of de juiste passieve vaardigheden bieden die bij jouw speelstijl passen.

Overigens zijn ook de wapens enigszins op de schop gegaan. Alle wapens die je kent van Elden Ring zitten ook in deze game, maar zijn wel anders. De wapens zijn nu namelijk, naast hun Ash of War – hun unieke vaardigheid –, ook voorzien van passieve boosts. Deze passieve boosts kunnen ook op wapens zitten die jij niet fijn vindt om te gebruiken, maar die wel handig zijn om bij je te dragen afhankelijk van de klasse. Stel: je wilt voornamelijk met een greatsword spelen, maar je draagt een zeis bij je die als passieve bonus heeft dat aanvallen met een greatsword sterker zijn. Dan kan het in jouw voordeel zijn om een wapen dat je waarschijnlijk niet gebruikt op te pakken. Dit geldt ook voor spreuken. Wil je bijvoorbeeld anti-zwaartekracht magie gebruiken, dan is het nuttig om daarbij horende boosts voor te verzamelen. Hierbij moet je keuzes maken, want je inventaris is beperkt en je hebt niet veel ruimte voor heel veel wapens en spullen.

Verslavende factor met hoge snelheid

Nu we de meest noemenswaardige aanpassingen hebben behandeld, is natuurlijk de vraag hoe dit in de praktijk uitpakt. Iedere sessie begint met een scherm waar spelers hun personage kunnen kiezen. Je kan ervoor kiezen om allemaal hetzelfde personage te nemen, maar dit is vaak voor de dynamiek van gevechten niet handig. Nadat iedereen gekozen heeft, word je op specifieke plekken op de kaart neergegooid. Eenmaal geland is het aan de groep om te bepalen waar ze naartoe gaan. Sommige plekken geven je bijvoorbeeld betere wapens, terwijl een andere locatie je een extra slok levensmiddelen geeft. Elders kan je dan weer speciale vijanden vinden, die voor passieve boosts zorgen of unieke wapens droppen. Kortom: keuzes moeten gemaakt worden en snel ook, want de tijd tikt gewoon door.

Nadat er wat tijd is verstreken, zal de ring zich langzaam gaan sluiten. Iedere sessie duurt ongeveer 30 tot 40 minuten om helemaal te voltooien. Dag één en twee richten zich voornamelijk op het sterker worden en worden afgesloten met een baasgevecht. Weet je de twee dagen te overleven, dan word je getransporteerd naar een nieuw gebied. Hier kan je nog wat korte voorbereidingen treffen zoals je personage verder levelen of wapens sterker maken. Klaar met de voorbereiding? Dan neem je het op tegen de main boss van de expeditie. Vanwege de tijdsdruk in een sessie en de keuzes die je moet maken, kent Elden Ring: Nightreign een hoog tempo. Dit pakt goed uit, want het creëert een verslavende factor binnen de gameplay. Hoewel de netwerktest uit slechts een speelveld bestond, wist het niet te vervelen omdat je continu met andere personages kunt spelen en ook telkens andere keuzes maakt in een sessie.

De Nightfares en hun dynamiek

De Nightfarers zijn de groep personages waaruit je kunt kiezen. In de netwerktest hadden we de keuze uit vier verschillende classes. Iedere klasse heeft een unieke look en bijbehorende vaardigheden. Wylder is de eerste optie en kan je zien als een soort all-round personage. Uniek aan Wylder is dat hij beschikt over een grijphaak vergelijkbaar met die van Sekiro: Shadows Die Twice. Hiermee kan hij als skill kleinere vijanden naar zich toe trekken of zich lanceren richting grotere vijanden zoals bazen. Zijn ultieme vaardigheid zorgt voor een gigantische explosie op één enkele vijand die hem versuft achterlaat.

De Guardian is de tank van de groep. Dit personage is een grote arend met zware bepantsering en een groot schild. Hij heeft als passieve vaardigheid dat hij langer zijn schild omhoog kan houden dan andere classes. Verder maakt hij gebruik van zijn vleugels voor zijn skill, waarmee hij windvlagen creëert om vijanden weg te houden. Voor zijn ultieme vaardigheid vliegt hij hoog de lucht in en komt hij met veel kracht naar beneden om zo vijanden weg te blazen.

Als derde klasse heb je de Duchess. Zij is erg behendig en met haar passieve vaardigheid goed in aanvallen ontwijken. Gewapend met een dolk deelt zij snelle klappen uit, waarmee ze in korte tijd veel schade kan veroorzaken. Haar skill geeft jou de mogelijkheid om de laatste seconden aan schade die jij en al je bondgenoten aan een vijand hebben toegebracht, opnieuw te laten gebeuren. Met wat coördinatie en voorbereiding met je team kan je dus erg veel schade veroorzaken en vijanden snel het loodje laten leggen. Haar ultieme vaardigheid zorgt ervoor dat de hele groep – mits dicht bij elkaar – tijdelijk onzichtbaar word. Ideaal om vijanden te verrassen of je teamgenoten terug op de been te helpen.

Tot slot hadden we de Recluse klasse tot onze beschikking, die zich in magie specialiseert. Zij heeft een interessante skill. Stel: jouw vijand is net geraakt door een zwaard met vuur. Door haar skill te gebruiken, voeg je dan vuurmagie toe aan jouw magische voorraad. Absorbeer je nog twee elementen – zij het nu dezelfde of twee andere – dan kan je haar vaardigheid loslaten wat resulteert in een explosie gebaseerd op de mix van magie. Haar ultieme vaardigheid zorgt ervoor dat vijanden in de buurt een spreuk op zich krijgen, waardoor jij en andere teamgenoten bij het uitdelen van schade tijdelijk hun levens- en magiebalk kunnen aanvullen.

Een aantal kanttekeningen

Wel moet gezegd worden dat we ook een paar bedenkingen bij Elden Ring: Nightreign hebben. Hoewel de map een mengelmoes is van wat we al kennen, wordt de map zelf niet procedureel gegeneerd. Deze is bij iedere sessie dus hetzelfde daar waar een stelselmatig gehussel van elementen misschien nog meer variatie had kunnen brengen. De loot wisselt daarentegen wel, maar het komt erop neer dat sommige locaties op de map zelf – doordat die telkens hetzelfde is – een stuk minder aantrekkelijk zijn dan andere. Een goed voorbeeld is dat het vinden van Smithing Stones in mijnen om je wapen sterker te maken, op dit moment nog niet echt nodig was. Dit domweg doordat je op andere plekken sterkere wapens vrijspeelt, wat dus veel aantrekkelijker is.

Verder moeten we opmerken dat we tot dusver weinig nieuwe vijanden of echt nieuwe gebieden zijn tegengekomen. Hoewel de Tricephalos, de Nightlord en eindbaas van de expeditie, volledig nieuw is qua design, kwamen de meeste vijanden rechtstreeks uit Elden Ring. De Centipede Demon uit Dark Souls 1 was ook aanwezig, maar voelde nog wat beperkt aan. Hopelijk komt daar dus wat meer variatie in, want het is vooralsnog voor Elden Ring veteranen vooral bekende koek. Sommige Nightfarers waren ook populairder dan andere, dus we zijn erg benieuwd naar de uiteindelijke balans en verbeteringen die nog op dat vlak worden aangebracht.

Voorlopige conclusie

Elden Ring: Nightreign is een hele andere ervaring dan we gewend zijn van FromSoftware. Wel kunnen we zeggen dat de nieuwe formule voor deze roguelike met Battle Royale-elementen erg goed aanvoelt. Het geheel zorgt voor een verslavende mix waarin keuzes en tijdsdruk je richting bepaalde gebieden dwingen. Op die manier is geen enkele sessie hetzelfde wat uitnodigt om te blijven spelen. Samenwerking om te kunnen overleven is vanzelfsprekend belangrijk, waarbij de verschillende Nightfarers elkaar goed aanvullen in mogelijkheden. Van wat we gespeeld hebben, lijkt de game in dat opzicht een goede dynamiek te bieden. Wel zijn we nog benieuwd naar de variatie in vijanden en maps, met name of er volledig nieuwe bijkomen. Sowieso is de hoeveelheid content nog giswerk, maar de basis zoals die nu staat is absoluut solide en lijkt genoeg te zijn om veel speelplezier te brengen, zeker als je met vrienden speelt.