Review | Kingdom Come: Deliverance 2

Review | Kingdom Come: Deliverance 2 – De ontwikkelaar Warhorse Studios had jaren geleden een ambitieus plan. Een alternatieve variant van de Tsjechische geschiedenis vertellen. Ze zette een crowdfunding campagne op en na jaren van ontwikkelen, verscheen in 2018 Kingdom Come: Deliverance. Een game die anders was dan anderen, en zeker niet zonder fouten. Het werd een groot succes, de ontwikkelaar groeide en de uitgever van dienst toen, stapte weer aan boord bij de ontwikkeling van het vervolg. Kingdom Come: Deliverance 2 is nu verkrijgbaar en de afgelopen weken hebben wij in de middeleeuwen doorgebracht om uit te vogelen of het avontuur de moeite waard is.

Opnieuw op pad met Henry

Waar we in de eerste game kennismaakten met Henry die niets voorstelde, gaat het vervolg verder op het punt waar die game stopte. Henry is de bodyguard van de nobele Hans Capon en samen gaan ze op reis. Wat als een eenvoudige taak begon (lees hier meer) escaleert al snel, waarbij het duo in een hachelijke situatie terechtkomt en zelfs alles kwijtraakt. Meermaals kijkt de dood ze rechtstreeks in de ogen en dit keer niet op een slagveld, maar gewoon als gevolg van een domme samenloop van omstandigheden. Gelukkig weten deze twee wel van wanten en meerdere malen ontlopen ze het noodlot, waarbij jij als speler de controle neemt over Henry en hier een groot aandeel in hebt.

Met een vlotte babbel, veel ervaring en een sterke eigen mening, is Henry niet iemand die ergens voor terugdeinst. Hans is op zijn beurt ook niet op z’n mondje gevallen en de twee doen in situaties vooral wat hen op dat moment goed lijkt. Er zit van nature geen kwaad in deze heren, maar de tijd waarin ze leven doet niet onder voor een gemiddeld Game of Thrones scenario, met volop verraad, facties die elkaar steunen en later te lijf gaan, merkwaardige bondgenootschappen en meer. In de schoenen van Henry, die nogal de neiging heeft om onbedoeld in het midden van een politieke storm terecht te komen, probeer je er alles aan te doen om jouw persoonlijke doelen en idealen te verwezenlijken. Dat levert een avontuur op dat goed is voor tientallen uren speelplezier.

Kies bewust

Kingdom Come: Deliverance 2 bouwt vooral voort op de basis van de eerste game. Als je die game gespeeld hebt, weet je goed wat je kunt verwachten. Merkwaardig is wel dat je qua mogelijkheden wel erg ver terug wordt gezet, want sommige dingen zul je min of meer opnieuw moeten leren terwijl je daar in de vorige game nog erg bedreven in was. In het kader van realisme had een save import functie dus zeker niet misstaan, al had dat ook weer zo zijn invloed op de gameplay gehad. Geen groot punt, maar realiseer je wel dat je weer een beetje terug bij af bent op veel vlakken en je dus opnieuw een geheel ontwikkeltraject doormaakt.

Je hebt zelf invloed op hoe je dit traject doorloopt. Houd je van vechten, dan valt het aan te raden om zoveel mogelijk te trainen en vooral je lichamelijke aspecten te verbeteren. Ben je meer een prater, dan loont het om daar in te investeren. Dit kan op twee manieren: via perks die je gaandeweg vrijspeelt, maar ook door juist te blijven doen waarin je beter wilt worden. Op die manier zal elke speler zijn eigen persoonlijkheid ontwikkelen als het op mogelijkheden aankomt, wat de game in bepaalde mate best divers maakt.

Veel eigenschappen hebben namelijk ook weer invloed op dialogen, waarbij je afhankelijk van je huidige skill niveau wel of niet succesvol bent. De game is zo ingericht dat mensen zeker niet achterlijk zijn en als je iemand probeert om te praten terwijl je daar eigenlijk de skills niet voor hebt, prikken ze zo door je verhaal heen. Dit komt in verschillende aspecten terug en dus is het erg belangrijk om voor elke skill, maar ook in dialogen goed te kijken wat nu daadwerkelijk de beste keuze is wil je succesvol zijn. En dat is ook gelijk de kracht van de game: de vrijheid in hoe jij je ontwikkelt en het avontuur beleeft.

Als een klusjesman aan de slag

Kingdom Come: Deliverance 2 is net zoals de vorige game erg traag. We kunnen rustig stellen dat de eerste tien uur een beetje als een veredelde tutorial aanvoelen, want pas nadien zul je merken dat je meer vrijheid en mogelijkheden krijgt. Dit kan voor doorgewinterde spelers misschien wat vervelend zijn, ook met het oog op het opnieuw opbouwen van bepaalde vaardigheden. Maar het is het doorzetten waard, want zodra je de eerste 10 uur door bent opent zich een hele nieuwe laag. Quests worden namelijk veel boeiender en de manier van je doelen bereiken wordt diverser vanwege de gekozen skills en je persoonlijke ontwikkeling, met als gevolg een gevarieerder avontuur.

Dit neemt niet weg dat je bij momenten alsnog een soort klusjesman bent, want als je iets wilt krijg je bijna altijd een wedervraag waar je eerst aan moet voldoen. Dit betekent ook dat je bij momenten best wel onzinnige klusjes aan het opknappen bent, die – zeker in de middeleeuwen – eigenlijk een beetje onder jouw stand zijn. Is dat erg, nee hoor, maar voor elke nieuwkomer geldt: als je een vrij hoog tempo in ontwikkeling en gameplay verwacht, kom je bedrogen uit. De game wordt zeker vlotter na uren spelen, maar het is en blijft een behoorlijk trage titel. Ook omdat verhaallijnen best goed uitgediept worden en veelal complexer in elkaar zitten dan aanvankelijk lijkt.

Dit is dan weer een sterk punt, want doordat de plotwendingen vanwege het politieke geneuzel op de achtergrond zo verrassend kunnen zijn, weet je nooit precies wat te verwachten. De game weet meermaals echt op een creatieve manier om te springen met een situatie en daar gooit men dan ook nog een vleugje geslaagde humor bij. Dit werkt weer als motivatie om continu door te blijven spelen, omdat je telkens nieuwsgierig bent naar wat komen gaat. Met veel boeiende personages, leuke situaties en sterke plotwendingen, slaagt Warhorse Studios met vlag en wimpel in het schrijfwerk, wat gecomplimenteerd wordt door uitstekende voice-acting. En als we het toch over de audio hebben, ook daarover niets dan lof: de muziek, geluidseffecten, weerseffecten… alles klopt en klinkt top.

Doorslaan in realisme?

Als we naar het totale avontuur kijken, dan is Kingdom Come: Deliverance 2 uniek in meerdere opzichten. De setting die je bezoekt met bijbehorende gameplay laten je echt in de middeleeuwen wanen en de vrijheid in benadering die je kunt toepassen op veel situaties werkt erg bevredigend. Dit maakt ook dat elke speler echt een eigen avontuur beleeft, omdat je zoveel kanten op kunt. Niet alleen in hoe je een situatie qua gameplay aanpakt, maar ook welke vaardigheden hierop van toepassing zijn, wat weer afhankelijk is van de individuele ontwikkeling.

Realisme staat hier hoog in het vaandel en dat komt in allerlei aspecten terug. Denk aan de statistieken die je in de gaten moet houden, wat weer zijn uitwerking op situaties heeft. Daarnaast moet je ook rekening houden met allerlei randzaken. ’s Avonds rondlopen zonder fakkel wekt argwaan. Iemand die jou betrapt heeft op zakkenrollen een dag later bezoeken is een slecht idee, want de wachters worden op je afgestuurd. Er zijn tig scenario’s te bedenken waarin de game zijn directe effecten laat zien, waardoor je altijd erg bewust moet omgaan met nieuwe situaties. Je weet nooit wat de consequentie is, waarbij een goede keuze in eerste instantie op termijn behoorlijk kan backfiren.

Dit hele concept is bijzonder diepgaand en zorgt voor de immersie in het avontuur, want de middeleeuwen waren onvoorspelbaar. Dit komt echter met een neveneffect en dat is dat de game zo diep gaat, dat het bij momenten inconsistent wordt. Het gegeven voorbeeld omtrent gesnapt worden bij een beroving en de gevolgen daarvan, is realistisch, dat je een wachter vijf keer op verschillende momenten dezelfde grap vertelt om onder een staandehouding uit te komen, totaal niet. Doordat de game inconsistent is in dat soort situaties, wordt het bijzonder lastig om je te anticiperen op gevolgen van je acties, wat erg nadelig kan uitpakken. Met een vrij traag verloop van de game, kan dat frustratie wat in de hand werken, omdat de consequentie door deze inconsistentie irrationeel kan zijn voor de actuele situatie. Klinkt erg deftig en ingewikkeld, maar waar het op neerkomt is dat de game wisselvallig is in zijn realisme met nadelige effecten tot gevolg.

Schitterend plaatje

Hoewel we kritisch zijn op de consistentie van Kingdom Come: Deliverance 2, moet je dat zeker niet opvatten als breekpunt. Uiteindelijk is het plezier, de gameplay, de humor, de verhalen en de hachelijke situaties waarin je terechtkomt hetgeen waar je ontzettend veel voldoening uithaalt. Hetzelfde geldt voor de schitterende omgevingen die je aandoet. Van het platte land tot kleine dorpjes, tot indrukwekkende steden en het machtig mooie Kuttenberg. Warhorse Studios heeft met ongekend veel liefde een virtuele vertaling van de middeleeuwen gemaakt, waar op een grafisch foutje hier en daar na letterlijk niets op aan te merken valt. Elke struik, boom, weg en meer, is met een gedachte geplaatst en dat zorgt voor een openwereldervaring die je weinig elders ziet.

Met een prachtig plaatje, diverse gameplay en een avontuur waar je je letterlijk uren in kan verliezen is de game op zichzelf absoluut een aanrader. Je zult echter wel wat minpunten voor lief moeten nemen, zoals de inconsistentie, maar ook de gezichtsanimaties die best wel statisch zijn en dus afsteken tegen de algehele presentatie. Daarnaast is het ook gek om een naad in de hals bij praktisch elke vrouw te zien en de wereld is zeker niet glitch vrij. Denk aan vijanden die je zien terwijl ze je niet mogen zien of vijanden die niet reageren terwijl je een zak grind langs hun kop gooit. Zo zijn er tig kleine zogeheten ‘flaws’ te benoemen, met als groter punt het erbarmelijke lock-on systeem dat heel erg vervelend is. Je zult dit alles merken, je er soms aan storen en het heeft her en der ook wat impact. Het belangrijkste echter: het heeft ons geen seconde belemmerd om door te willen blijven spelen.

Je blijft namelijk doorspelen vanwege de diversiteit in de situaties waarin je terechtkomt, en je bent ook continu benieuwd naar wat er komen gaat, want het verhaal is zo onvoorspelbaar. Bovendien zijn de personages tof en de wereld blijft een genot om te verkennen. De presentatie van deze wereld gebeurt trouwens op een 4K resolutie (op de PlayStation 5 Pro), wat voor de mooie beelden zorgt. Eens te meer is het dan zonde dat de gezichtsanimaties zo simplistisch zijn, maar het zij zo. De framerate is hierbij het grote deel van de tijd stabiel met 60 beeldjes per seconde, wat voor een soepele speelervaring zorgt. Maar weet wel dat het bij momenten in kan storten tot onder de 30fps, maar opvallend genoeg is een herstart van de game veelal de redder in nood. Niet helemaal de juiste manier om een probleem op te lossen, maar het garandeert je dan wel continu een fijne speelervaring.

Gespeeld op: PlayStation 5 Pro.
Ook beschikbaar op: Xbox Series X|S en pc.